Jæja, þá er jaxlinn á brott. Þetta var nú miklu minna mál en ég hefði nokkur tíman getað ímyndað mér, hún deyfði mig og svo fór hún með eitthvað verkfæri upp í mig sem líktist einna helst skrújárni og sagði "ég ætla aðeins að prufa að losa um hana" og svo ýtti hún eitthvað á tönnina fram og til baka og áður en ég vissi af var tönnin bara komin út úr mér! Ekki sem verst! Er svo bara alveg að verða búin að jafna mig á þessu, verst var þegar deyfingin var að fara og ég hef nú reyndar líka verið soldið aum í kjálkanum svona eftir á og frekar andfúl og lystarlaus, en þetta var langt í frá eins slæmt og ég bjóst við.
B.t.w. Mía er komin með nýjan jaxl, er nú með framtennurnar 8 og jaxl uppi og niðri hægramegin, en engan vinstramegin enn þá... En hún er sko ekki í vandræðum með að tyggja, það sem barnið getur borðað er alveg með ólíkindum! Borðar stundum mest af öllum í fjölskyldunni í kvöldmatinn, þó hún sé lang minnst!
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
Engin ummæli:
Skrifa ummæli